Na temeljima bečkerečke tvrđave

U pismu jednog dvorskog činovnika kralja Ferdinanda nalazi se približan opis tvrđave iz 1551. godine: “bedemi, ili od kamena sagrađena gradska ograda, kružni opkopi unutrašnjeg i spoljašnjeg grada, stražarska kula… u dvorištu gradskog zamka kuće za stanovanje kastelana i njegove posluge, stambena odeljenja za vojnu posadu, goste, možda još viteška dvornica, riznica, tamnica, cisterna i drugo. Za ulaz u grad služila je samo jedna kapija s pokretnim mostom postavljenim na dubok rov”.

 

Kao većina tadašnjih utvrda i ova se sastojala iz unutrašnjeg i spoljašnjeg grada. Tvrđava je, na osnovu izgleda sa dostupnih mapa, imala oblik pravougaonika. Pretpostavlja se da joj se duže stranice poklapaju s današnjom ivicom Trga slobode, sve do početka Ulice cara Dušana, paralelna s njom je Ulica Miroslava Tirša, a druge dve paralele nekadašnjeg tvrđavskog pravougaonika čine današnje ulice Narodnog fronta i Saveznička. Međutim, po drugim istraživanjima, spoljašnji grad se pružao sve do današnjeg “Tekstilovog” tržnog centra, a kraća strana pravougaonika nije išla dalje od nekadašnjeg rukavca Begeja čiji ostaci još postoje između ulica Pupinove i Slobodana Bursaća i koji je presecao današnju Ulicu kralja Petra u visini Kino-bašte i zgrade “Komiteta”. Po mađarskoj reči za tvrđavu (vár) je i današnja ulica Cara Dušana svojevremeno nosila naziv „Tvrđavska ulica“ (mađ. Váraljai utca).